płuca

Zapalenia opłucnej

Zapalenia opłucnej najczęściej mają charakter wysiękowy. Zapalenie surowicze towarzyszy zwykle zmianom chorobowym zlokalizowanym w częściach brzeżnych miąższu płucnego. W wysięku surowiczym zawsze znajduje się znikoma ilość włóknika. Większa jego ilość pociąga za sobą zmatowienie listka trzewnego, który jest pozbawiony pokładu międzybłonka. Krwiste zabarwienie płynu wysiękowego nasuwa podejrzenie tła gruźliczego, nowotworowego bądź zawału krwotocznego płuca. Złogi włóknika na powierzchni płuca wywołują odczyn ze strony podścieliska łącznotkankowego. Następuje organizacja złogów. Zgrubiała opłucna jest trwałym śladem po przebytym zapaleniu włóknikowym. W następstwie zapalenia jamy opłucnej powstają zrosty opłucnej, bądź też jama częściowo lub całkowicie zarasta. Ropniak opłucnej jest następstwem zakażenia bakteriami ropotwórczymi. Wysięk ropny, gromadzący się wśród uprzednio powstałych zrostów, chociażby w międzypłaciu, może przypominać swym wyglądem, otorbiony ropień płuca. Ropniak opłucnej bywa powikłaniem zapaleń płuc.

Odma opłucnowa

Odma opłucnowa powstaje w następstwie urazu bądź jest konsekwencją zmian chorobowych w płucu. Do odmy opłucnowej pourazowej dochodzi przy urazie klatki piersiowej, gdy złamane żebro bądź obojczyk uszkodzi płuco. W tych ostatnich przypadkach może nastąpić jednocześnie krwotok z uszkodzonych naczyń. Nawet bardzo niewielki uraz klatki piersiowej może sprzyjać pęknięciu płuca w miejscu istniejących już uprzednio zmian chorobowych. W dawnych latach wprowadzano powietrze do jamy opłucnej w celu leczenia gruźlicy płuc uciskiem i unieruchomieniem zmienionego miąższu. Przedostawanie się powietrza do jamy opłucnej w konsekwencji zmian chorobowych w miąższu płucnym określa się jako odmę samoistną. Najczęściej pojawia się ona w przebiegu przewlekłej rozedmy, gdy został rozerwany jeden z podopłucnych pęcherzy rozedmowych. Odmę samoistną widuje się również we włóknieniu miąższu płuc, zwłaszcza gdy formują się torbiele podopłucne. W wieku dziecięcym odma może być powikłaniem gronkowcowego zapalenia płuc. Chirurdzy zwracają uwagę, że pojawiają się przypadki odmy samoistnej, w których nie ma widocznych zmian w miąższu płucnym. W tych przypadkach badanie mikroskopowe wycinków pobieranych w czasie torakotomii wykazuje zazwyczaj niewielkie włóknienie miąższu płuc o różnym ogniskowo nasileniu. W mikroskopie elektronowym natomiast można stwierdzić niejednokrotnie znaczne odchylenia w ultrastrukturze włókienek kolagenowych. Dotyczą one również tkanki łącznej w innych narządach.

Wtórne nowotwory płuc

Płuca są bardzo często siedzibą przerzutów nowotworowych. Przerzuty drogą  naczyń krwionośnych są najczęstsze. Do nowotworów dających stosunkowo często przerzuty do płuc należy zaliczyć raki żołądka, sutka, oskrzela, tarczycy, nerki, nadnerczy, jądra, macicy, gruczołu krokowego, wątroby, trzustki. Płuca są również charakterystyczną siedzibą przerzutów kosmówczaka, czerniaka, zwojaka zarodkowego współczulnego, guza Wilmsa. Do charakterystycznych kulistych, stosunkowo wielkich rozmiarami przerzutów, dochodzi w mięsakach układu kostnego i narządu ruchu. Obraz anatomiczny guzów przerzutowych w płucach może być bardzo różny. Począwszy od ognisk pojedynczych, odosobnionych, imitujących sprawę pierwotną, np. w początkowym okresie generalizacji nowotworowej w przypadkach raka jasnokomórkowego nerki, skończywszy zaś na wysiewie prosowatym do płuc, np. w rakach tarczycy. Prosówka rakowa, bądź też mnogie guzy przerzutowe większych rozmiarów w obu płucach, mogą towarzyszyć pierwotnemu rakowi oskrzela. Zwykle są to raki gruczołowe oskrzeli średniego kalibru. W tych przypadkach nie tylko radiologicznie, ale również w obrazie sekcyjnym, trudno jest niekiedy zdecydować, które z ognisk było pierwotne, które zaś sa przerzutami. Zdarza się, że ognisko pierwotne w oskrzelu jest niepozorne, znacznie mniejszych rozmiarów, w stosunku do towarzyszących mnogich ognisk wtórnych.

Nienabłonkowe nowotwory płuc

Nienabłonkowe nowotwory płuc zarówno umiejscowione w oskrzelach, jak i nie związane z drzewem oskrzelowym, należą do guzów niezmiernie rzadkich. W ścianie oskrzeli oraz w ich najbliższym sąsiedztwie mogą rozwijać się nowotwory nawiązujące do wszystkich składników ich budowy anatomicznej. Są to chrzęstniaki, włókniaki, włókniakonerwiaki, mięśniaki gładkokomórkowe. Zazwyczaj są to guzy pojedyncze, rosnące ku światłu oskrzeli. Wymienione guzy mogą nie wykazywać powiązania anatomicznego z oskrzelem. Z reguły lokalizują się wówczas w obwodzie płuca i uwypuklają się wyraźnie na zewnątrz, unosząc nad sobą opłucną trzewną. Guzy związane z układem naczyniowym, przyzwojaki niechromochłonne lub obłoniaki opisano w bardzo nielicznych przypadkach. Opisano też tylko nieliczne przypadki pierwotnego czerniaka oskrzela. W grupie nowotworów nienabłonkowych płuc oddzielne miejsce zajmują guzy pochodzenia limfoidalnego i monocytarnego, w odniesieniu do których trwa prowadzona od dawna dyskusja, czy uznać je za prawdziwe nowotwory, czy też za formę odczynu. Dotyczy to przede wszystkim guza złożonego z komórek plazmatycznych oraz guza złożonego z komórek o cechach jednojądrowych fagocytów. Guz z komórek plazmatycznych, zwykle zlokalizowany w częściach obwodowych płuca, ma wyraźny komponent włóknisty, który może tworzyć torebkę. Guz osiąga niekiedy znaczniejsze rozmiary.

Zmiany w płucach

Zmiany w płucach są rozsiane niezbyt równomiernie, znajdują się jednak we wszystkich płatach. Włóknienie pasmowate postępuje wzdłuż oskrzeli i naczyń, ponadto koncentruje się wokół guzkowatych konglomeratów ziarniniakowych. Opłucna również włóknieje. U chorych narasta niewydolność sercowo-oddechowa. W daleko zaawansowanej pylicy berylowej ziarniniaki mogą się pojawiać również poza płucami, mianowicie w nerkach, wątrobie, mięśniach szkieletowych, w węzłach chłonnych poza klatką piersiową, w skórze. Pylice wywołane pyłami organicznymi. Pyły organiczne zazwyczaj działają na tkankę płucną pośrednio. Przykładem jest choroba farmerów oraz choroba hodowców ptactwa. W tych jednostkach wdychany pył jest nośnikiem pleśni. Poza tym wdychane pyły organiczne mogą” zawierać substancje, pod których wpływem są uwalniane mediatory chemiczne zapalenia. Oddzielne miejsce przypada działaniu toksycznych produktów fermentacji. Pylica bawełniana powstaje u osób zatrudnionych przy oczyszczaniu bawełny, tj. oddzielaniu włókien od łodyg, łusek i owocni. Pył cząstek roślinnych jest nośnikiem substancji wyzwalających w tkankach histaminę. Wywołuje on początkowo ostre napadowe, czasem zaś przewlekłe zapalenie oskrzeli, któremu może towarzyszyć rozedma obturacyjna. Podobne zmiany zdarzają się przy oczyszczaniu i gremplowaniu lnu. W obu wspomnianych pylicach miąższ płuc nie włóknieje.

Szukaj

Kategorie

Kalendarz

    Grudzień 2017
    P W Ś C P S N
    « Gru    
     123
    45678910
    11121314151617
    18192021222324
    25262728293031

Lekarz pierwszego kontaktu

    Lekarz pierwszego kontaktu to zwykle internista, który posiada specjalizacje będąca dopiero wstępem do innych specjalności. Jednym słowem, każdy specjalista musiał być kiedyś internistą. Nie ma możliwości, aby od razu zrobić specjalizacje na przykład z neurologii. Jest jednak wielu lekarzy, którzy na tej pierwszej specjalizacji pozostają , ponieważ praca na poziomie ogólnym, daje im bardzo dużo satysfakcji. Najwięcej internistów, jest więc w przychodniach rodzinnych, zarówno publicznych jak i tych prywatnych. Internista w Gdańsku, mówi, ze bycie lekarzem pierwszego kontaktu pozwala na to, by każdy dzień ich pracy był inny, Codziennie badają bowiem, innego pacjenta, a dolegliwości sa bardzo różne. Odpowiedzialność jaka spoczywa na tych specjalistach, jest jednak bardzo duża. Każda dolegliwość wymaga bowiem odpowiedniej diagnozy.

    To w gabinecie rodzinnym, zapadają pierwsze decyzje o dalszych konsultacjach, w przypadku podejrzenia poważniejszych chorób. To tu, wystawiane sa skierowania na dalsze, bardziej szczegółowe badania. Lekarz internista, opiera się przede wszystkim na badaniach laboratoryjnych krwi. Niemal w każdej przychodni rodzinnej, znajduje się podstawowe laboratorium. Dzięki temu, po kilku godzinach, specjalista ma już wgląd do wyników. Czasami, utrzymuje kontakt telefoniczny ze swoimi pacjentami, aby jak najszybciej wprowadzić odpowiednia terapie farmakologiczna. Lekarz rodzinny, który jest internistą, odpowiedzialny jest więc za pierwsza diagnozę pacjenta. Jeśli dokona tego w sposób niewłaściwy, konsekwencje mogą być bardzo tragiczne. To lekarz pierwszego kontaktu, musi ocenić, czy dolegliwości mogą być objawem, na przykład zmian nowotworowych. Jeśli takie jest jego przypuszczenie, powinien on niezwłocznie skierować pacjenta, na dalsze konsultacje u specjalisty. Interniści przyjmują tez w gabinetach prywatnych. Niestety, wizyty sa tutaj płatne i kształtują się w granicach od 50 zł do nawet 100 zł, w zależności od lokalizacji gabinetu. Jeśli chcemy skorzystać z porad internisty, w ramach Narodowego Funduszu Zdrowia, nie musimy mieć do niego skierowania.