leczenie

Leczenie chorób wzroku

Większość poważnych wad wzroku jest wywoływana przez różne choroby np. cukrzycę, nowotwory, zakażania. Większość wad i chorób oczu można leczyć za pomocą operacji. Często stosuje się leczenie operacyjne, polegające na użyciu lasera – jest ono popularne, ponieważ jest nieinwazyjne i pacjent szybko wraca do zdrowia. Jednak nie wszystkie operacje wad wzroku, można dokonać za pomocą lasera. Niektóre schorzenia wymagają przeprowadzenia całej operacji – np. przeszczep rogówki. W okulistyce popularne jest też leczenie zachowawcze – polega na podawaniu antybiotyków lub hormonów.

Dzięki temu możliwe jest zatrzymanie stanu chorobowego, a nawet przywrócenie go do poprzedniego stanu, sprzed choroby. Często okazuje się, że dobranie właściwych leków, jest w stanie przynieść znakomite efekty. W leczeniu wad wzroku na ogół najważniejszy jest czas. Choroby oczu postępują szybko, dlatego jeśli pacjent ma jakiekolwiek objawy, zauważył wyraźne pogorszenie się stanu wzroku, powinien jak najszybciej udać się do lekarza.

Obrazy mikroskopowe

Porównując obrazy mikroskopowo ostrego i przewlekłego włóknienia śródmiąższowego płuc stwierdza się, że rozwój jakościowy samego zjawiska jest bardzo podobny, różni się jedynie szybkością przebiegu. Odnieść można wrażenie, że w ostrym włóknieniu śródmiąższowym kolejne obrazy postępują po sobie jak na bardzo znacznie przyspieszonej projekcji taśmy filmowej. Biopsja punkcyjna tkanki płucnej, która znajduje w coraz liczniejszych środowiskach klinicznych pełne prawo obywatelstwa, umożliwiła korelacje danych klinicznych, w tym również radiologicznych, z obrazom anatomicznym Można już podać dość dokładni o dynamiką włóknienia śródmiąższowego płuc. Badania początkowego, możliwie najwcześniejszego okresu choroby, mają szczególne znaczenie zarówno dla usiłowań terapeutycznych w konkretnym przypadku, jak i dla preliminowanej generalnie profilaktyki. Wyniki uzyskane dzięki włączeniu cło badań biopsyjnych mikroskopii elektronowej oraz konfrontacji tych wyników z badaniami biochemicznymi stanowią dziś o znacznym postępie patologii klinicznej włóknienia płuc. Omawiając historię naturalną włóknienia płuc widzianego pod mikroskopem, trzeba mieć na względzie fakt, że nie we wszystkich regionach płuc proces rozwija się jednocześnie. Co więcej, rozpatrując zjawisko na poziomie ultrastrukturalnym, stwierdza się, że może mieć ono początkowo różną lokalizację. Rzutuje to na wiele aspektów klinicznych choroby, chociażby na długość trwania okresu utajonego.

Nienabłonkowe nowotwory płuc

Nienabłonkowe nowotwory płuc zarówno umiejscowione w oskrzelach, jak i nie związane z drzewem oskrzelowym, należą do guzów niezmiernie rzadkich. W ścianie oskrzeli oraz w ich najbliższym sąsiedztwie mogą rozwijać się nowotwory nawiązujące do wszystkich składników ich budowy anatomicznej. Są to chrzęstniaki, włókniaki, włókniakonerwiaki, mięśniaki gładkokomórkowe. Zazwyczaj są to guzy pojedyncze, rosnące ku światłu oskrzeli. Wymienione guzy mogą nie wykazywać powiązania anatomicznego z oskrzelem. Z reguły lokalizują się wówczas w obwodzie płuca i uwypuklają się wyraźnie na zewnątrz, unosząc nad sobą opłucną trzewną. Guzy związane z układem naczyniowym, przyzwojaki niechromochłonne lub obłoniaki opisano w bardzo nielicznych przypadkach. Opisano też tylko nieliczne przypadki pierwotnego czerniaka oskrzela. W grupie nowotworów nienabłonkowych płuc oddzielne miejsce zajmują guzy pochodzenia limfoidalnego i monocytarnego, w odniesieniu do których trwa prowadzona od dawna dyskusja, czy uznać je za prawdziwe nowotwory, czy też za formę odczynu. Dotyczy to przede wszystkim guza złożonego z komórek plazmatycznych oraz guza złożonego z komórek o cechach jednojądrowych fagocytów. Guz z komórek plazmatycznych, zwykle zlokalizowany w częściach obwodowych płuca, ma wyraźny komponent włóknisty, który może tworzyć torebkę. Guz osiąga niekiedy znaczniejsze rozmiary.

Obraz makroskopowy

W obrazie makroskopowym pylicy azbestowej są pewne dość charakterystyczne cechy. Opłucna płucna ogniskowo znacznie grubieje. Dzieje się to na skutek zamknięcia na ograniczonej przestrzeni podopłucnowej sieci naczyń chłonnych, któremu towarzyszy bardzo znaczne włóknienie i wtórne szkliwienie. Stąd ognisko zwłókniałej opłucnej może mieć konsystencję chrząstki. W miarę upływu czasu trwania choroby mnogie ogniska mogą łączyć się ze sobą. Zmiany opłucnowe dają dość charakterystyczny obraz radiologiczny. Płuca są pomniejszone, o znacznie wzmożonej konsystencji. Na powierzchni przekroju mają wygląd gąbczasty. W zwłókniałym miąższu tworzą się również rozszerzenia oskrzelowe. Najbardziej zmienione są płaty dolne. Ponieważ ciała azbestowe ze względu na swe wymiary nie przesuwają się naczyniami chłonnymi, węzły chłonne oskrzelowe i wnęk nie wykazują wyraźniejszych zmian. Zaawansowanym zmianom w miąższu płuc towarzyszy przerost prawej komory serca. Pylica azbestowa płuc wyraźnie usposabia do rozwoju raka oskrzelowego oraz międzybłoniaka opłucnej. Niekiedy oba te nowotwory pojawiają się jednocześnie.

Szukaj

Kategorie

Kalendarz

    Grudzień 2017
    P W Ś C P S N
    « Gru    
     123
    45678910
    11121314151617
    18192021222324
    25262728293031

Lekarz pierwszego kontaktu

    Lekarz pierwszego kontaktu to zwykle internista, który posiada specjalizacje będąca dopiero wstępem do innych specjalności. Jednym słowem, każdy specjalista musiał być kiedyś internistą. Nie ma możliwości, aby od razu zrobić specjalizacje na przykład z neurologii. Jest jednak wielu lekarzy, którzy na tej pierwszej specjalizacji pozostają , ponieważ praca na poziomie ogólnym, daje im bardzo dużo satysfakcji. Najwięcej internistów, jest więc w przychodniach rodzinnych, zarówno publicznych jak i tych prywatnych. Internista w Gdańsku, mówi, ze bycie lekarzem pierwszego kontaktu pozwala na to, by każdy dzień ich pracy był inny, Codziennie badają bowiem, innego pacjenta, a dolegliwości sa bardzo różne. Odpowiedzialność jaka spoczywa na tych specjalistach, jest jednak bardzo duża. Każda dolegliwość wymaga bowiem odpowiedniej diagnozy.

    To w gabinecie rodzinnym, zapadają pierwsze decyzje o dalszych konsultacjach, w przypadku podejrzenia poważniejszych chorób. To tu, wystawiane sa skierowania na dalsze, bardziej szczegółowe badania. Lekarz internista, opiera się przede wszystkim na badaniach laboratoryjnych krwi. Niemal w każdej przychodni rodzinnej, znajduje się podstawowe laboratorium. Dzięki temu, po kilku godzinach, specjalista ma już wgląd do wyników. Czasami, utrzymuje kontakt telefoniczny ze swoimi pacjentami, aby jak najszybciej wprowadzić odpowiednia terapie farmakologiczna. Lekarz rodzinny, który jest internistą, odpowiedzialny jest więc za pierwsza diagnozę pacjenta. Jeśli dokona tego w sposób niewłaściwy, konsekwencje mogą być bardzo tragiczne. To lekarz pierwszego kontaktu, musi ocenić, czy dolegliwości mogą być objawem, na przykład zmian nowotworowych. Jeśli takie jest jego przypuszczenie, powinien on niezwłocznie skierować pacjenta, na dalsze konsultacje u specjalisty. Interniści przyjmują tez w gabinetach prywatnych. Niestety, wizyty sa tutaj płatne i kształtują się w granicach od 50 zł do nawet 100 zł, w zależności od lokalizacji gabinetu. Jeśli chcemy skorzystać z porad internisty, w ramach Narodowego Funduszu Zdrowia, nie musimy mieć do niego skierowania.