Monthly Archives: Lipiec 2011

Wykwit pylicy

Charakterystycznym wykwitem pylicy krzemowej jest guzek krzemiczy. Powstaje on ze zgrupowania makrofagów obładowanych pyłem. W części środkowej guzek rozpada się, pył krzemowy i węglowy leży luźno wśród rozpadłych fagocytów. Kryształy krzemionki są widoczne tylko w świetle spolaryzowanym. Ten środek pyliczy jest otoczony licznymi fibroblastami oraz włókienkami kolagenowymi, które tworzą szeroki pierścień. Bezwodnik kwasu krzemowego wzmaga rozpływ tkanki łącznej włóknistej. Pęczki włókien kolagenu układają się koncentrycznie, przeplatając się między sobą. Jest to wyraźnie widoczne przy wysrebrzaniu preparatów mikroskopowych. Tkanka łączna stosunkowo szybko szkliwieje. Guzki średnicy 1—2 mm są już widoczne gołym okiem; ostro odcinają się od otaczającego miąższu. Pojawiają się początkowo w górnych częściach płuc. W miarę trwania pylicy spotyka się ich coraz więcej, również w częściach środkowych płatów dolnych. Guzki, leżąc obok siebie, zlewają się, otacza je wówczas szeroki pas tkanki łącznej. Mogą osiągnąć średnicę 2—3 cm. Na powierzchni przekroju są szarobiałe bądź czarniawe, bardzo twarde z wyjątkiem martwiczej części centralnej. Guzki zlokalizowane pod opłucną wywołują odczyn zapalny, który prowadzi do zarośnięcia jamy opłucnej. Guzki wywierają ucisk na oskrzela i naczynia płucne, co więcej — mogą niszczyć ich ściany; pociąga to za sobą dodatkowe zmiany.

Gromadzenie się płynu węglowego

Gromadzenie się samego pyłu węglowego, poza powodowaniem nieznacznego powolnego włóknienia, nie ma większego wpływu. Jednakże w kopalniach węgla w pyle węglowym znajduje się zawsze domieszka pyłu krzemionki, powstaje przeto pylica mieszana węglowokrzemowa. Wdychany pył krzemionki jest zaś odpowiedzialny za destrukcję miąższu płuc górników. Pylica krzemowa jest zwana krzemicą. Krzemionka, bezwodnik kwasu krzemowego SiO2, powoduje znaczne spustoszenie w miąższu płucnym, chociaż jest rozpuszczalna tylko w znikomym stopniu. Stąd też przyjmuje się, że pył krzemionki nie działa bezpośrednio na tkanki, ale cząstki krzemionki są pokrywane białkami osocza, przez co powstaje pewien kompleks o właściwościach antygenu. Odpowiedzią nań są zmiany widywane w miąższu płuc. Inny mechanizm to fagocytoza cząstek krzemionkowego pyłu. Makrofag przepełniony pyłem obumiera, uwalniając enzymy hydrolityczne. Niszczą one ogniskową tkankę. Obie koncepcje łącznie mogą tłumaczyć dwie podstawowe cechy zmian zachodzących w płucach w przebiegu krzemicy: obumieranie oraz włóknienie miąższu. Zawodowe narażenie na działanie pyłu krzemionki występuje przy pracach związanych z wydobywaniem bądź przetwarzaniem zawierających ją materiałów. Najbardziej narażeni są górnicy zatrudnieni przy budowie chodników i szybów w kopalniach węgla, jak również przy przesypywaniu i sortowaniu węgla, tj. przy tych wszystkich czynnościach, którym towarzyszy znaczna ilość powstającego pyłu. Zagrożenie krzemicą istnieje w górnictwie rud metali. Zachodzi ono również w odlewnictwie, przy polerowaniu odlewów, w przemyśle ceramicznym, w wytwórniach środków czyszczących lub materiałów ogniotrwałych i wielu innych pracach.

Szukaj

Kategorie

Kalendarz

    Lipiec 2011
    P W Ś C P S N
    « Cze   Sie »
     123
    45678910
    11121314151617
    18192021222324
    25262728293031

Lekarz pierwszego kontaktu

    Lekarz pierwszego kontaktu to zwykle internista, który posiada specjalizacje będąca dopiero wstępem do innych specjalności. Jednym słowem, każdy specjalista musiał być kiedyś internistą. Nie ma możliwości, aby od razu zrobić specjalizacje na przykład z neurologii. Jest jednak wielu lekarzy, którzy na tej pierwszej specjalizacji pozostają , ponieważ praca na poziomie ogólnym, daje im bardzo dużo satysfakcji. Najwięcej internistów, jest więc w przychodniach rodzinnych, zarówno publicznych jak i tych prywatnych. Internista w Gdańsku, mówi, ze bycie lekarzem pierwszego kontaktu pozwala na to, by każdy dzień ich pracy był inny, Codziennie badają bowiem, innego pacjenta, a dolegliwości sa bardzo różne. Odpowiedzialność jaka spoczywa na tych specjalistach, jest jednak bardzo duża. Każda dolegliwość wymaga bowiem odpowiedniej diagnozy.

    To w gabinecie rodzinnym, zapadają pierwsze decyzje o dalszych konsultacjach, w przypadku podejrzenia poważniejszych chorób. To tu, wystawiane sa skierowania na dalsze, bardziej szczegółowe badania. Lekarz internista, opiera się przede wszystkim na badaniach laboratoryjnych krwi. Niemal w każdej przychodni rodzinnej, znajduje się podstawowe laboratorium. Dzięki temu, po kilku godzinach, specjalista ma już wgląd do wyników. Czasami, utrzymuje kontakt telefoniczny ze swoimi pacjentami, aby jak najszybciej wprowadzić odpowiednia terapie farmakologiczna. Lekarz rodzinny, który jest internistą, odpowiedzialny jest więc za pierwsza diagnozę pacjenta. Jeśli dokona tego w sposób niewłaściwy, konsekwencje mogą być bardzo tragiczne. To lekarz pierwszego kontaktu, musi ocenić, czy dolegliwości mogą być objawem, na przykład zmian nowotworowych. Jeśli takie jest jego przypuszczenie, powinien on niezwłocznie skierować pacjenta, na dalsze konsultacje u specjalisty. Interniści przyjmują tez w gabinetach prywatnych. Niestety, wizyty sa tutaj płatne i kształtują się w granicach od 50 zł do nawet 100 zł, w zależności od lokalizacji gabinetu. Jeśli chcemy skorzystać z porad internisty, w ramach Narodowego Funduszu Zdrowia, nie musimy mieć do niego skierowania.